DİLEK

Yıl bin dokuz yüz doksan dört.

Ağustos ayının on beşi.

Arkadaşlarım bir ay, bir yıldız.

Ben çoktan kaybetmişim güneşi.

Yıldız saydım geceler boyu.

Yalnızlığımı atmak için.

Aya baktım yaşlı gözlerle.

Özlemimi anlatmak için.

Ne derdimi anlata bildim.

Ne de kendimi avuta bildim.

Sen beni hiç özlemesen de.

Ne de ben seni unuta bildim.

Geceler hiç bitmeyecek biliyorum.

Kayan her yıldız da seni diliyorum.

Eğer bir gün geceler biterse,

Güneşin doğduğu yerde seni bekliyorum.

Kim bilir belki, bir gün güneş doğacak.

Küllenmiş bedenim kor olacak.

Belki de sensiz gecelerin birinde,