Seni Sevmenin adı Sevmemek emek vermemekmiş,
Sadece Tükenmekmiş...
Ateşin ortasında üşümek...Buz tutmakmış,
Bilemedim...
Ateş dağlım,
Seni Sevmek acıların en kötüsü,
Gün yüzü görmemiş baharı bilmeden selamlamak hoş geldin dememekmiş,
Seni sevmek Ölüme refakat etmekmiş...
Ölüm kuyusunda şiirler yazdım alaca karanlıkta,
Kahretmeden kısmetime düşen kurşuna merhaba demek için,
Hınçla öfkeyle yazdığım şiirlerim tuvale dönüşünce bahar kokuları saçtı,
Güneşe selam veren tomucuklar yumru yumru çiçek açmaya başladılar,,,
Baharı müjdelediler hep bir ağızdan şarkılar söyleyerek...
Mimozalar, Mimoza şarkışını dinledikçe coştular...
Gelinliklerle kırlarda tabiatı kucakladılar renk cümbüşünde...
Kahkahaya boğdular Canik dağlarını...Üçkapılar´ı...
Küheylan Erciyes...Ağrı dağı diz verdiler kucakladılar mutluluğu...
Kaf dağının ötesinden bilinmeyen dalga dalga haykırış seslerine boğuldu tüm Alem...
Uğultularla haykırışların yürekleri dağlayan sesleri bin yıl öteden geliyordu sanki...
Sevin birbirinizi bahar gelmeden,
Kış uykularına uzanmayın Atlas okyanusunu adımlarınızla karışlayın...
Dün bugünden geç, yarın bugünden daha yakın...
Mutluluk şarkılarını paylaşın...
Ölüm orucunu bırakın...
KİN, ÖFKE, GURUR...Sevimsiz suratlar...
Bahar şarkılarının karşısında...
Saklanacak delik aradılar kolkola...
Utanmadan sıkılmadan....


http://sarrafzade.spaces.live.com/