Vazoda iki karanfil, biri beyaz, biri kırmızı... ´Neden böyle? ´ diye sordum.

´İkimiz´ demez mi?

-Hangisi sen?

-Renkler önemli değil, ikisi de karanfil. Biz de, ikimiz de insan... İnsanın olduğu yerde problem vardır, önemli olan problemleri büyütmemek ve çok çok şükretmek...

-Benimle evli olduğuna şükrediyor musun?

-Hem de çok... Yuva yıkan o kadar kadın var ki...

Yuva yıkan pek çok erkek de var deyip, karşısına dikilemezdim, onun şükrüne ben de teşekkür ettim...

Hiç kimseye benzemeyen bu adama deli denmez mi?

Bu kitabın içinden bir kesit. Bu kitabı ilk üniversite yılarında okumuştum. Çok etkilemişti beni. Gerçekten Müslüman bir aile yaşantısının nasıl olması gerektiğini anlatan yaşanmış bir hikâyeyi anlatıyor kitap.

            Bence herkesin okumazı lazım gelen bir kitap. Eğer kitap okumaktan hoşlanıyorsanız ve bu kitabı okumadı iseniz muhakkak okuyun.

            Ve lütfen okuduktan sonra yorumlarınızı yazın.